O ezilenlerin şairiydi

3 Haziran 2015 Tarihinde Tarafından Edebiyat, Emek, Genel, Kitap, Müzik Kategorisinde Yayınlanmıştır.

Beşikler vermişim Nuh’a
Salıncaklar, hamaklar,
Havva Ana’n dünkü çocuk sayılır,
Anadoluyum ben,
Tanıyor musun ?


Utanırım,
Utanırım fıkaralıktan,
Ele, güne karşı çıplak…
Üşür fidelerim,
Harmanım kesat.
Kardeşliğin, çalışmanın,
Beraberliğin,
Atom güllerinin katmer açtığı,
Şairlerin, bilginlerin dünyalarında,
Kalmışım bir başıma,
Bir başıma ve uzak.
Biliyor musun ?

Binlerce yıl sağılmışım,
Korkunç atlılarıyla parçalamışlar
Nazlı, seher-sabah uykularımı
Hükümdarlar, saldırganlar, haydutlar,
Haraç salmışlar üstüme.
Ne İskender takmışım,
Ne şah ne sultan
Göçüp gitmişler, gölgesiz!
Selam etmişim dostuma
Ve dayatmışım…
Görüyor musun ?

Nasıl severim bir bilsen.
Köroğlu’yu,
Karayılanı,
Meçhul Askeri…
Sonra Pir Sultanı ve Bedrettini.
Sonra kalem yazmaz,
Bir nice sevda…
Bir bilsen,
Onlar beni nasıl severdi.
Bir bilsen, Urfa’da kurşun atanı
Minareden, barikattan,
Selvi dalından,
Ölüme nasıl gülerdi.
Bilmeni mutlak isterim,
Duyuyor musun ?

Öyle yıkma kendini,
Öyle mahzun, öyle garip…
Nerede olursan ol,
İçerde, dışarda, derste, sırada,
Yürü üstüne – üstüne,
Tükür yüzüne celladın,
Fırsatçının, fesatçının, hayının…
Dayan kitap ile
Dayan iş ile.
Tırnak ile, diş ile,
Umut ile, sevda ile, düş ile
Dayan rüsva etme beni.

Gör, nasıl yeniden yaratılırım,
Namuslu, genç ellerinle.
Kızlarım,
Oğullarım var gelecekte,
Herbiri vazgeçilmez cihan parçası.
Kaç bin yıllık hasretimin koncası,
Gözlerinden,
Gözlerinden öperim,
Bir umudum sende,
Anlıyor musun ?

Ahmed Arif

Ahmed Arif, 21 Nisan 1927’de Diyarbakır’ın Hançepek semtindeki Yağcı sokak 7 no’lu evde dünyaya geldi. 1940-1955 yılları arasında değişik dergilerde yayınladığı şiirlerinde kullandığı kendine has lirizmi ve hayal gücüyle Türkiye edebiyatında kendine sağlam bir yer edindi. Türkçeyi en iyi kullanan şairlerden biri olan Arif, şiirlerinde hep ezilen insandan yana oldu ve ezilenlerin kardeşliğine vurgu yaptı.

 

Ahmet-Arif-Sözleri

 

Şiirlerinin toplandığı tek kitabı olan ve 1968’de yayımlanan Hasretinden Prangalar Eskittim Türkiye’de en çok basılan kitaplardan biri oldu. Ahmet Kaya, Cem Karaca gibi sanatçıların birçok şiirini bestelediği Ahmet Arif, Ankara’da yalnız yaşadığı evinde 2 Haziran 1991 tarihinde geçirdiği kalp krizi sonucu yaşamını yitirdi.

 

 

 

Şiirlerinden bazıları

• Akşam Erken İner Mahpushaneye
• Anadolu
• Ay Karanlık
• Sen Hep Şerefinle Yaşarsın Baba
• Bu Zindan Bu Kırgın Bu Can Pazarı
• Diyarbekir Kalesinden notlar ve Adiloş Bebenin Ninnisi
• Hani Kurşun Sıksan Geçmez Geceden
• Hasretinden Prangalar Eskittim
• İçerde
• Kara
• Karanfil Sokağı
• Leylim Leylim
• Merhaba
• Otuz Üç Kurşun
• Sevdan Beni
• Suskun
• Unutamadığım
• Uy Havar!
• Vay Kurban
• Yalnız Değiliz
• Kara