Kara gözlü kızlar yetim kaldı

9 Ağustos 2015 Tarihinde Tarafından Edebiyat, Emek, Fotoğraf, Kitap, Resim, Sergi Kategorisinde Yayınlanmıştır.

O Güneydoğu’yu Türkiye’ye tanıtan gazeteciydi. Bir röportaj üstadıydı. Emekli olup Gazipaşa’ya yerleştikten sonra da iri kadın gözleri ve keçilerle bezeli hayat kokan resimleriyle öne çıktı. Kimi zaman Kenan Evren’e kafa tutup 1 liralık telif davası açan, kimi zaman çevre ödülünü reddeden aykırı bir adamdı Fikret Otyam. Böbrek yetmezliği nedeniyle tedavi gören ressam, yazar ve gazeteci Fikret Otyam hayatını kaybetti. Bir süre önce Antalya’ya 26 kilometre uzaklıktaki Geyikbayırı Köyü’ne yerleşen 89 yaşındaki sanatçı, 26 Ocak’ta Antalya’daki özel bir sağlık  merkezinde girdiği diyaliz sırasında rahatsızlanmış, mide kanaması geçirdiği  anlaşılınca Atatürk Devlet Hastanesi’ne kaldırılmıştı.

Otyam, böbrek yetmezliği nedeniyle bir süredir Antalya Eğitim ve  Araştırma Hastanesi’nde tedavi görüyordu.
 

Fikret Otyam kimdir?

Aksaray’da, 19 Aralık 1926 tarihinde dünyaya gelen Fikret Otyam, ünlü besteci ve orkestra şefi olan ağabeyi Nedim Vasıf Otyam ve diğer ağabeyleri gibi altı yaşından itibaren babasının eczanesinde çalışmaya başladı. Eczaneye gelen köylülerden hikayeler dinleyen Otyam’ın dinlerken defterine aldığı notlar 1945-1946 yıllarında Gece Postası Gazetesi’nde yayınlandı.

Samur fırça ve tüp boyalar hayatına ilk kez Aksaray’daki eczanelerini boyamaya gelen bir tabelacı sayesinde girdi. Tabelacının verdiği boyalarla yaptığı ilk resimleri aylar sonra Aksaray Halkevi’nde sergilendi.

 

fikret_otyam

FİKRET OTYAM
Aksaray’da “Foto Üç Yıldız” adlı bir fotoğrafçı dükkanı açan sanatçı, İkinci Dünya Savaşı yıllarına rastlayan lise eğitimini Ankara ve Kayseri’deki liselerde kesintilerle tamamladı. Ressam Bedri Rahmi Eyüboğlu’ndan resim dersleri aldı. İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi‘ni bitirdi. 1950 yılında Son Saat gazetesinde gazeteciliğe başladı. Sonraki yıllarda Dünya Gazetesi’nde yazıişleri müdür yardımcısı oldu. Ayrıca ünlülerin kitap kapaklarını ve iç resimlerini çizmeye başladı.

 

fikret-otyam

 

1956’dan itibaren Ulus Gazetesi’nde, 1962’den itibaren de Cumhuriyet Gazetesi’nde sanat ve siyaset yazarlığı yaptı. Otyam’ın Anadolu ve Güneydoğu Anadolu ile ilgili röportajları o dönem büyük ses getirdi. Daha sonra bu röportajları kitap olarak da yayınlandı.

 

Fikret Otyam
Emekli olduktan sonra (1979) resim çalışmalarına ağırlık vermeye başladı. 1950’li yıllarda Anadolu’nun doğasını, halkını ve yaşantısını yansıtan resimler yaptı. Akademik bir eğitim görmüş olmasına karşın, akademicilikten uzak, geleneksel çizgileri temel alan bir tarzı benimsedi. İlk resim sergisini 1952 de açan sanatçı günümüze kadar yurt içi ve yurt dışında otuzun üzerinde sergi açtı. Resimleri birçok yurt dışı müzelerinde ve özel koleksiyonlarda yer aldı.

 

Fikret Otyam Gezi Tablosu

Fikret Otyam Gezi Tablosu

Yaşamının son döneminde Antalya’ya 26 kilometre uzaklıktaki Geyikbayırı Köyü’ne yerleşen ve burada resim çalışmalarına  ağırlık veren Otyam, Akdeniz Gazetecilik Vakfı ve Altın Portakal Kültür Sanat Vakfı’nın kurucu üyelerindendi.

 

Fikret-Otyam

 

Kitapları

Hu Dost, 40 Yıl Önce 40 Yıl Sonra, Kara Sevdam Anadolum, Mayınlar Çiçek Açmaz, Mayınlı Topraklar Üzerinde, Kanlı Gömlekler, Adı Yemendir, Harran Koçaklaması, Can Arkadaş, Ceylanlar Suya İndi, Arkadaşım Orhan Kemal ve Mektupları, Pavli Kardeş, Ağlama Anam Şu Bizim Gazipaşa ve İsmet Paşalı Yıllar.
 

Fotoğraf Sergileri

Gide Gide Serileri (1964-1974), Otyam’ın Objektifinden (1997), Dünya Güzel Olmalı (1983), Eğer Bizi Sual Eden Olursa (1979, Filiz Otyam ve İbrahim Demirel ile karma sergi)
 

Resim Sergileri

“Onlar Grubu” ile sergileri (1947-1953), Memleketimden İnsan Manzaraları (1976), İnsan Manzaraları (1978), Filiz Otyam ile ortak yurt içi ve yurt dışı resim ve dokuma sergileri (1981-1997).
 

Ödülleri

Atatürkçü Düşünce Derneği Onur Plaketi (1995), Gazeteciler Cemiyeti Basın Şeref Belgesi (1962 ), On Yılın Basın Şeref Belgesi (1980-1990), İstanbul devlet Güzel Sanatlar Akademisi Fotoğraf Enstitüsü Onur Belgesi, Üçüncü Hacıbektaş Veli Dostluk ve Barış Ödülü (1996), Pir Sultan Abdal Onur Belgesi, UNESCO AIAP Türkiye Ulusal Komitesi Uluslararası Plastik Sanatlar Derneği Onur Belgesi, Akdeniz Üniversitesi Onur Belgesi, Şanlıurfa Kültür Eğitim Sanat Araştırma Vakfı Onur Belgesi.

 

3758

1953, bu can için güzel bir yıldır. İlk kez Güneydoğu ve Doğu Anadolu’yu gördüm ve tanıdım. Cumhuriyet gazetesinden Yaşar Kemal de röportaja çıkmıştı. Fotoğraflı yazılarım çok ilgi topladı. Yaşar’ın yazıları da aynı şekilde. İşin komik yanı, çok eski arkadaşım Yaşar Kemal’le yıllarca darıldık, barıştık. Geçenlerde Tepebaşı’nda karşılaştık, gülüşüverdik. Kollarımı uzattım: “Bu dünyadan küs mü ayrılacağız Yaşar?” dedim, “Ölüp gideceğiz”. “Niye öleceğiz lan?” dedi. Sarıldık. Bir daha küsmemek üzere ebediyen barıştık.”